Behoefteonderzoek slachtoffers van online seksueel geweld
- Publicatie
- maart 2026
Slachtoffers van online seksueel geweld komen op verschillende manieren bij hulpverlening terecht, bijvoorbeeld via school of de huisarts. Zij hebben behoefte aan erkenning en een luisterend oor. Dat is een van de resultaten van onderzoek naar de ervaringen en behoeften van slachtoffers van online seksueel geweld.

Sommige slachtoffers doen aangifte bij de politie om gerechtigheid te krijgen. Volgens slachtoffers en hulpverleners is een zorgzame en begripvolle houding van de politie hierbij belangrijk. Een training kan de politie helpen om hier beter mee om te gaan. Slachtoffers en professionals benadrukken bovendien dat voorlichting en preventie belangrijk zijn, zowel voor jongeren en hun omgeving als voor professionals.
Victim blaming
Angst, schaamte en hun religieuze of culturele achtergrond maken het voor sommige slachtoffers lastig om hun verhaal te delen. Andere slachtoffers delen hun verhaal juist snel vanwege de emoties en willen advies. Professionals geven aan dat slachtoffers sneller leeftijdsgenoten en hulpverleners opzoeken dan ouders. Niet alle slachtoffers hebben de mogelijkheid om zelf te bepalen of en met wie zij delen wat er is gebeurd. In sommige gevallen heeft de dader bijvoorbeeld beeldmateriaal verspreid, waardoor die keuze hen wordt ontnomen.
Slachtoffers en professionals geven aan dat er regelmatig veroordelende reacties uit de omgeving van het slachtoffer komen. De angst voor deze victim blaming vormt een drempel voor slachtoffers om hun verhaal te delen. Ook daders kunnen aan victim blaming doen. Victim blaming is pijnlijk en kan schadelijk zijn voor slachtoffers.
Hulp en politie
Slachtoffers komen op verschillende manieren terecht bij hulpverlenende organisaties, bijvoorbeeld via school of een huisarts. Slachtoffers kunnen behoefte hebben aan grip op de situatie, emotionele ondersteuning of een luisterend oor. Of zij hulp zoeken, hangt ervan af of zij hulporganisaties kennen en van hun gevoelens van schaamte of schuld. Een aantal slachtoffers geeft aan geen goede ervaring met de professionele hulpverlening te hebben. Zij voelden zich niet gehoord.
Slachtoffers stappen naar de politie om melding of aangifte te doen om bijvoorbeeld gerechtigheid te krijgen. Slachtoffers hopen op handelen van de politie maar verwachten vaak dat dit niet gaat gebeuren. Soms doen ze geen aangifte omdat ze bang om niet serieus genomen te worden door de politie of dat mensen hun slachtofferschap ontdekken. Ook willen slachtoffers niet altijd de dader bestraffen.
Verbetering ondersteuning politie en hulpverlening
De verhalen van slachtoffers en professionals laten zien dat de hulp van de politie nog niet altijd (helemaal) aansluit bij wat slachtoffers nodig hebben. De hulp die slachtoffers nu krijgen, hangt vaak af van hoe begripvol de politiemedewerker is. Volgens professionals kan een training de politie helpen om slachtoffers op een zorgzame en respectvolle manier te benaderen.
Daarnaast is het voor slachtoffers van belang dat de politie naar hen communiceert hoe hun melding of aangifte wordt behandeld. Verder is het belangrijk dat de politie kan inschatten naar welke gespecialiseerde hulporganisatie het slachtoffer kan worden doorverwezen.
Ook als het gaat om de hulpverlening noemen slachtoffers en professionals verbeterpunten. Zij vinden het essentieel dat er aandacht wordt besteed aan voorlichting en preventie, zowel voor professionals als voor jongeren en hun omgeving.
Andere verbeterpunten zijn onder andere meer inspraak van het slachtoffer, maatwerk in de hulpverlening en meer aandacht voor zelfwaarde en emotionele ontwikkeling. Ook vinden de geïnterviewden het belangrijk dat er protocollen komen voor scholen en zorg- en hulpverleners. Er is behoefte aan meer samenwerking tussen organisaties en op landelijk niveau. Het is hierbij van belang dat hulpverlening beter zichtbaar en vindbaar is voor slachtoffers.